Badania USG urologiczne Kraków

Badanie USG pozwala ocenić narządy układu moczowego oraz męskie narządy płciowe bez wykorzystania promieniowania jonizującego. W zależności od zakresu badania lekarz może ocenić między innymi nerki, pęcherz moczowy, prostatę, prącie czy struktury powrózka nasiennego.

USG Doppler prącia we wzwodzie farmakologicznym

USG Doppler prącia we wzwodzie farmakologicznym jest specjalistycznym badaniem wykorzystywanym przede wszystkim w pogłębionej diagnostyce zaburzeń erekcji. Umożliwia ocenę przepływu krwi w naczyniach prącia i dostarcza informacji pomocnych w określeniu, czy problemy ze wzwodem mogą mieć podłoże naczyniowe.

Badanie różni się od standardowego USG prącia. Lekarz najpierw ocenia struktury prącia, a następnie stosowany jest lek wywołujący reakcję erekcyjną. Preparat podawany jest do ciała jamistego prącia. Podczas rozwijającego się wzwodu wykonywane są pomiary przepływu krwi w naczyniach za pomocą techniki Doppler.

Dzięki temu można ocenić hemodynamikę erekcji, w tym napływ krwi tętniczej oraz parametry związane z jej odpływem. Dynamiczne USG Doppler jest badaniem drugiego poziomu w diagnostyce zaburzeń erekcji. Oznacza to, że nie jest potrzebne każdemu mężczyźnie zgłaszającemu problemy ze wzwodem. Lekarz może zalecić je wtedy, gdy istnieją wskazania do dokładniejszej oceny naczyniowego mechanizmu erekcji. Ponieważ badanie obejmuje farmakologiczne wywołanie wzwodu, przed jego wykonaniem pacjent powinien zostać poinformowany o jego przebiegu i możliwych działaniach niepożądanych zastosowanego leku.

USG nerek

USG nerek pozwala ocenić ich położenie, wielkość, kształt oraz budowę. Jest badaniem nieinwazyjnym i nie wykorzystuje promieniowania jonizującego. W obrazie ultrasonograficznym możliwe jest uwidocznienie wielu nieprawidłowości, między innymi torbieli, części złogów czy poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego, które może występować przy utrudnionym odpływie moczu. USG może również wykazać zmiany ogniskowe wymagające dokładniejszej oceny.

Badanie nerek może być wykonywane między innymi w diagnostyce dolegliwości bólowych, krwiomoczu, podejrzenia kamicy, zaburzeń odpływu moczu oraz w kontroli wcześniej rozpoznanych zmian. Nie każdą chorobę nerek można jednak rozpoznać na podstawie samego USG. Wynik badania zawsze należy interpretować w połączeniu z objawami i pozostałymi informacjami klinicznymi. W określonych sytuacjach konieczne może być wykonanie innych badań obrazowych lub laboratoryjnych.

USG powrózka nasiennego

Powrózek nasienny zawiera między innymi nasieniowód oraz naczynia krwionośne zaopatrujące jądro. Badanie ultrasonograficzne umożliwia ocenę struktur tej okolicy, a wykorzystanie techniki Doppler pozwala dodatkowo ocenić przepływ krwi w naczyniach. USG powrózka nasiennego może stanowić element diagnostyki nieprawidłowości stwierdzonych podczas badania urologicznego lub andrologicznego. Zakres badania zależy od wskazania i zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości.

W zależności od problemu klinicznego lekarz może rozszerzyć ocenę o sąsiednie struktury moszny lub zastosować badanie Doppler. Pozwala to dostosować zakres diagnostyki do konkretnej sytuacji pacjenta.

USG prącia

USG prącia pozwala zobrazować jego tkanki i struktury anatomiczne. Może być wykorzystywane w diagnostyce wyczuwalnych zmian, zgrubień, bólu, następstw urazów oraz innych nieprawidłowości wymagających oceny obrazowej. Jednym ze wskazań do badania może być także podejrzenie zmian w obrębie osłonki białawej ciał jamistych, występujących między innymi w chorobie Peyroniego. Samo USG stanowi jednak tylko jeden z elementów diagnostyki, a zakres potrzebnych badań zależy od problemu pacjenta.

Standardowego USG prącia nie należy utożsamiać z USG Doppler prącia we wzwodzie farmakologicznym. Drugie z tych badań obejmuje podanie leku wywołującego wzwód i dynamiczną ocenę przepływu krwi w naczyniach. Wybór odpowiedniego rodzaju badania zależy więc od celu diagnostyki.

USG układu moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji

USG układu moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji pozwala połączyć ocenę anatomiczną z informacją o tym, jak skutecznie opróżniany jest pęcherz. Badanie rozpoczyna się przy odpowiednim wypełnieniu pęcherza. Po pierwszej części USG pacjent oddaje mocz, a następnie pęcherz zostaje ponownie oceniony. Pozwala to określić objętość moczu, która pozostała w nim po mikcji.

Pomiar zalegania moczu może mieć znaczenie między innymi u pacjentów zgłaszających:

• osłabienie strumienia moczu,
• trudności z rozpoczęciem mikcji,
• uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza,
• częste oddawanie moczu,
• inne dolegliwości ze strony dolnych dróg moczowych.

Samo stwierdzenie zwiększonego zalegania nie wskazuje jeszcze jednoznacznie jego przyczyny. Może ono występować między innymi przy przeszkodzie w odpływie moczu lub zaburzeniach czynności mięśnia wypieracza pęcherza. Wynik powinien być więc oceniany przez lekarza w kontekście objawów i pozostałych badań.

USG urologiczne – ocena nerek, moczowodów, pęcherza moczowego i prostaty

USG urologiczne umożliwia szerszą ocenę układu moczowego podczas jednego badania. Obejmuje nerki, możliwe do uwidocznienia w USG odcinki moczowodów oraz pęcherz moczowy. U mężczyzn badanie może obejmować również ocenę gruczołu krokowego. Podczas USG lekarz może ocenić między innymi wielkość i budowę nerek, obecność niektórych złogów lub poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego oraz wygląd pęcherza moczowego w zakresie dostępnym w badaniu ultrasonograficznym.

U mężczyzn możliwa jest również przezbrzuszna ocena prostaty, w tym jej wielkości. Informacje te mogą mieć znaczenie między innymi w diagnostyce objawów związanych z oddawaniem moczu. W przypadku moczowodów możliwości ultrasonografii są bardziej ograniczone. Ze względu na ich położenie i niewielką średnicę nie zawsze można uwidocznić ich cały przebieg. Dlatego prawidłowy wynik USG nie pozwala wykluczyć wszystkich chorób moczowodów. W zależności od zgłaszanych dolegliwości i wyniku badania urolog może zalecić dalszą diagnostykę.

Ocena USG zalegania moczu po mikcji

Ocena zalegania moczu po mikcji pozwala sprawdzić, jaka ilość moczu pozostaje w pęcherzu po jego opróżnieniu. Pomiar wykonywany za pomocą USG jest nieinwazyjny i może stanowić ważny element diagnostyki zaburzeń oddawania moczu.

Badanie może być przydatne między innymi u pacjentów, którzy zgłaszają:

• uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza,
• osłabienie lub przerywanie strumienia moczu,
• trudności z rozpoczęciem oddawania moczu,
• konieczność częstego oddawania moczu,
• inne dolegliwości ze strony dolnych dróg moczowych.

Aby ocenić zaleganie, pacjent oddaje mocz, a następnie za pomocą USG wykonywany jest pomiar objętości moczu pozostałego w pęcherzu. Ważne jest, aby pomiar przeprowadzić możliwie szybko po mikcji, ponieważ dłuższy odstęp może wpłynąć na uzyskany wynik.

Stwierdzenie zwiększonej objętości moczu zalegającego po mikcji nie pozwala samo w sobie określić przyczyny problemu. Niepełne opróżnianie pęcherza może mieć różne podłoże. U mężczyzn może być związane między innymi z przeszkodą w odpływie moczu, ale może również wynikać z zaburzeń czynności pęcherza. Wynik należy więc interpretować razem z objawami pacjenta i pozostałymi elementami diagnostyki urologicznej. W zależności od wyniku i zgłaszanych dolegliwości lekarz może zalecić dalszą diagnostykę lub wykorzystać pomiar zalegania do oceny przebiegu leczenia.

Jak przygotować się do badania USG urologicznego?

Sposób przygotowania zależy od rodzaju wykonywanego USG. Nie wszystkie wymienione badania wymagają takich samych przygotowań. W przypadku badań obejmujących pęcherz moczowy zwykle istotne jest jego odpowiednie wypełnienie. Płyn znajdujący się w pęcherzu umożliwia jego lepszą ocenę ultrasonograficzną. Jest to szczególnie ważne podczas USG układu moczowego z oceną zalegania moczu po mikcji, ponieważ pierwsza część badania wykonywana jest przed oddaniem moczu, a kolejna po opróżnieniu pęcherza.

Innego przygotowania może wymagać USG prącia, powrózka nasiennego czy specjalistyczne USG Doppler prącia we wzwodzie farmakologicznym. Dlatego podczas umawiania badania warto upewnić się, jak należy się do niego przygotować. Pacjent powinien stosować się do instrukcji otrzymanych dla konkretnego rodzaju USG.

Jeżeli posiadasz wyniki wcześniejszych badań obrazowych lub inną dokumentację dotyczącą diagnozowanego problemu, warto zabrać ją na wizytę. Porównanie obecnego obrazu z wcześniejszymi wynikami może być przydatne w ocenie zmian zachodzących w czasie.

Jak przebiega USG urologiczne?

Przebieg zależy od badanego obszaru. W większości standardowych badań USG lekarz nakłada na skórę żel, a następnie przykłada do niej głowicę aparatu i przesuwa ją w obrębie ocenianej okolicy. Obraz narządów jest widoczny na monitorze w czasie rzeczywistym. USG nerek i układu moczowego wykonywane jest przez powłoki ciała. W przypadku USG prącia lub powrózka nasiennego głowica przykładana jest bezpośrednio do skóry badanej okolicy. Standardowe badanie ultrasonograficzne nie wykorzystuje promieniowania jonizującego. Samo obrazowanie za pomocą głowicy USG jest nieinwazyjne.

Inny przebieg ma USG Doppler prącia we wzwodzie farmakologicznym. Ze względu na konieczność oceny przepływu krwi podczas erekcji badanie obejmuje podanie leku do ciała jamistego oraz wykonywanie pomiarów w kolejnych etapach reakcji erekcyjnej.

Co może wykazać USG urologiczne?

USG może dostarczyć wielu informacji o budowie i stanie badanych narządów. Zakres możliwych do wykrycia nieprawidłowości zależy jednak od rodzaju wykonywanego badania.

W zależności od badanego obszaru ultrasonografia może pomóc w uwidocznieniu między innymi:

• zmian w wielkości i budowie nerek,
• torbieli i niektórych zmian ogniskowych,
• części złogów w układzie moczowym,
• poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego,
• nieprawidłowości pęcherza widocznych w badaniu USG,
• zwiększonej objętości prostaty,
• zalegania moczu w pęcherzu po mikcji,
• określonych zmian w obrębie prącia lub powrózka nasiennego,
• zaburzeń parametrów przepływu krwi ocenianych w badaniu Doppler.

USG ma jednocześnie swoje ograniczenia. Nie pozwala rozpoznać ani wykluczyć wszystkich chorób urologicznych. Niektóre nieprawidłowości wymagają zastosowania innych metod diagnostycznych, takich jak badania laboratoryjne, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, cystoskopia czy badania czynnościowe.

Z tego powodu znaczenie wyniku USG zależy od problemu pacjenta. Lekarz interpretuje obraz ultrasonograficzny razem z wywiadem, objawami, badaniem fizykalnym i – jeśli jest to potrzebne – wynikami pozostałych badań.